Czym jest kontekst Springa i jak uruchamiać go w testach?

Spring w najkrótszej definicji to wielka mapa obiektów. Poprzez wstrzykiwanie zależności framework zajmuje się tworzeniem grafu obiektów za nas. Całość zarządzana jest przez ApplicationContext, który jest sercem aplikacji.

Dzisiaj artykuł będący odpowiedzią na pytanie zadane mi przez jednego z czytelników.

Jak uruchamiana jest aplikacja w Springu? Czym tak naprawdę są i w jakiej kolejności są inicjalizowane ApplicationContext i WebApplicationContext? Czym się różni @ContextConfiguration od @SpringBootAplication? Jak się ma do tego @WebMvcTest, @EnableWebMvc i @SpringBootTest?

Zacznijmy więc po kolei.

Application Context

W momencie startu aplikacji Springa tworzony jest jej kontekst – ApplicationContext. To w nim rejestrowane są beany, które później używane są przez framework to tworzenia grafu obiektów. Każda aplikacja Springa posiada własny kontekst, minimum (i zazwyczaj) jeden.

Spójrzmy na poniższy kod aplikacji w Spring Boocie.

@SpringBootApplication
public class MyApplication {

    public static void main(String[] args) {
        ApplicationContext context = SpringApplication.run(MyApplication.class, args);
        UsersRepository repository = context.getBean(UsersRepository.class);
    }

}

W metodzie main możemy dostać się do kontekstu aplikacji i wykonywać na nim różne operacje – na przykład pobierać zarejestrowane beany.

Zazwyczaj nie musimy bezpośrednio operować z klasą ApplicationContext, ale warto wiedzieć, że ona tam pod spodem jest i zarządza obiektami w naszej aplikacji.

WebApplicationContext

WebApplicationContext oznacza z kolei kontekst aplikacji Springa w środowisku webowym. Mamy z nim do czynienia w momencie, gdy korzystamy z modułów webowych oraz servletów.
Wówczas domyślny kontekst aplikacyjny zostaje zastąpiony webowym, który jest po prostu jego rozszerzeniem. Dodaje on metodę getServletContext(), która zwraca… ServletContext 😉

package org.springframework.web.context;

public interface WebApplicationContext extends ApplicationContext {
  ServletContext getServletContext();
}

ServletContext natomiast zajmuje się całą obsługą żądań HTTP, które trafiają do aplikacji i sprawia, że aplikacja Springowa może z łatwością pisać, czytać z sieci i obsługiwać wszystkie związane z tym zagadnienia.

@SpringBootApplication

Co robi adnotacja @SpringBootApplication? Niech przemówi dokumentacja:

This is a convenience annotation that is equivalent to declaring @Configuration, @EnableAutoConfiguration @ComponentScan.

Jest niczym innym jak aliasem nad kilka innych adnotacji.
W skrócie – oznaczenie głównej klasy naszej aplikacji adnotacją @SpringBootApplication skraca kod i korzystając z podejścia convention over configuration przyśpiesza proces pisania aplikacji.

Jeśli powyższe adnotacje nie są dla nas odpowiednie, możemy ręcznie wybrać pożądane ustawienia.

@EnableWebMvc

Do czego służy adnotacja @EnableWebMvc? Importuje ona konfigurację WebMvcConfigurationSupport. Można jej użyć, gdy chcemy dodać jakieś specjalne zachowanie do obsługi żądań HTTP w aplikacji.

@EnableWebMvc
@SpringBootApplication
public class MyApplication {

    public static void main(String[] args) {
        SpringApplication.run(MyApplication.class, args);
    }

}

Uwaga, w aplikacjach pisanych w Spring Boot adnotacja ta nie jest wymagana jeśli już korzystamy ze spring-boot-web-starter. Dodanie wsparcia dla konfiguracji WebMvc dzieje się automatycznie.

Dzięki tej konfiguracji możemy zdefiniować między innymi konwertery dla niestandardowych klas obsługując żądania webowe. Na przykład konwerter stringów w obiekty klasy Currency.

@Configuration
public class WebConfig implements WebMvcConfigurer {

    @Override
    public void addFormatters(FormatterRegistry registry) {
        registry.addConverter(new StringToCurrencyConverter());
    }
}

public class StringToCurrencyConverter implements Converter<String, Currency> {

    @Override
    public Currency convert(String from) {
        // parse string to currency
    }
}

@SpringBootTest

Adnotacji @SpringBootTest używany w testach gdy chcemy uruchomić pełny kontener aplikacji. Oznacza to, że Spring użyje Twojej głównej klasy konfiguracyjnej (np. MyApplication) i załaduje wszystkie beany jakie masz zdefiniowane.

@ExtendWith(SpringExtension.class)
@SpringBootTest
@AutoConfigureMockMvc
class RegisterUseCaseIntegrationTest {

  @Autowired
  private MockMvc mockMvc;

  @Autowired
  private ObjectMapper objectMapper;

  @Autowired
  private UserRepository userRepository;

  @Test
  void registrationWorksThroughAllLayers() throws Exception {
    UserResource user = new UserResource("Zaphod", "zaphod@galaxy.net");

    mockMvc.perform(post("/forums/{forumId}/register", 42L)
            .contentType("application/json")
            .param("sendWelcomeMail", "true")
            .content(objectMapper.writeValueAsString(user)))
            .andExpect(status().isOk());

    UserEntity userEntity = userRepository.findByName("Zaphod");
    assertThat(userEntity.getEmail()).isEqualTo("zaphod@galaxy.net");
  }

}

Daje nam to możliwość stworzenia testów automatycznych, które upewnią nas, że w poprawny sposób wszystko ze sobą połączyliśmy. Testy te będą jednak kosztowne, gdyż będą trwać więcej czasu. Warto jednak mieć kilka takich testów w swojej aplikacji.

Uwaga – domyślnie SpringBootTest stawia wszystkie komponenty Twojej aplikacji ale nie uruchamia pełnego serwera HTTP. Jeśli chcesz przetestować pełny zakres aplikacji musisz podać parametr do adnotacji.

@RunWith(SpringRunner.class)
@SpringBootTest(webEnvironment = SpringBootTest.WebEnvironment.RANDOM_PORT)
public class MyApplicationTests {

    @Test
    public void contextLoads() {
    }

}

Więcej na ten temat w dokumentacji.

@WebMvcTest

Jeśli nie potrzebujemy testować wszystkich modułów aplikacji a tylko interfejs webowy, możemy w tym celu skorzystać z adnotacji @WebMvcTest.

Sprawia ona, że Spring Boot startuje jedynie warstwę webową – bez całego kontekstu aplikacji. Spring przeskanuje klasy oznaczone adnotacją @RestController, @Controller, i tym podobne, ale nie włączy automatycznie do kontekstu np. klas oznaczonych tylko adnotacją @Component. Dzięki temu może przetestować zachowanie kontrolerów aplikacji, sprawdzić czy obiekty poprawnie się parsują oraz zachowują zdefiniowany kontrakt. Takie testy upewnią nas, że interfejs działa poprawnie, a jednocześnie będą trwać mniej czasu niż pełne testy, które uruchamiamy z adnotacją @SpringBootTest.

@RunWith(SpringRunner.class)
@WebMvcTest
public class WebLayerTest {

    @Autowired
    private MockMvc mockMvc;

    @Test
    public void shouldReturnDefaultMessage() throws Exception {
      this.mockMvc.perform(get("/"))
        .andDo(print())
        .andExpect(status().isOk())
        .andExpect(content().string(containsString("Hello World")));
    }
}

W testach z @WebMvcTest możemy nawet określić który dokładnie kontroler chcemy aby wystartował. Dzięki temu testy powinny być jeszcze szybsze.

Jeśli korzystamy z obiektów zależnych musimy je dodatkowo zamockować adnotacją @MockBean. W testach z adnotacją @SpringBootTest te obiekty byłyby domyślnie stworzone w kontekśćie Springa.

@RunWith(SpringRunner.class)
@WebMvcTest(GreetingController.class)
public class WebMockTest {

    @Autowired
    private MockMvc mockMvc;

    @MockBean
    private GreetingService service;

    @Test
    public void greetingShouldReturnMessageFromService() throws Exception {
       when(service.greet()).thenReturn("Hello Mock");

       this.mockMvc.perform(get("/"))
         .andDo(print())
         .andExpect(status().isOk())
         .andExpect(content().string(containsString("Hello World")));
    }
}

@ContextConfiguration

Został nam jeszcze do omówienia @ConfigurationContext.
Jest to adnotacja pochodząca z domyślnej wersji Springa (bez Boota). Służy ona do uruchomienia testów integracyjnych i wskazanie jak kontekst Springa powinien zostać uruchomiony. Tak naprawdę robi więc to samo co @SpringBootTest i jeśli pracujemy w świecie boota, to nie musimy z niej korzystać.

@RunWith(SpringRunner.class)
@SpringBootTest
@Transactional
public class UserTest {

    @Resource
    UsersRepository usersRepository;

    @Test
    public void shouldSaveUserToDb() {
        User user = new User(1L, "Mariusz", LocalDateTime.now());
        Group group = new Group(1L, "Spring Polska", LocalDateTime.now());
        Set<Group> groups = new HashSet<>();
        groups.add(group);
        user.setGroups(groups);

        usersRepository.save(user);

        User fetched = usersRepository.getOne(1L);
        assertEquals("Mariusz", fetched.getUsername());
        assertEquals(1, fetched.getGroups().size());
    }

}

Adnotacji do testów integracyjnych w Spring Boocie jest dość sporo i jeśli potrzebujesz dokładniej dowiedzieć się jak z nich korzystać w dokumentacji znajdziesz ich dość dobry opis.

Podsumowanie

Po przeczytaniu tego wpisu powinieneś wiedzieć już dużo więcej na temat wnętrzności Springa. Jeśli masz dodatkowe pytania, zostaw je proszę w komentarzu.

PS. Jeśli wpis Ci pomógł, podziel się proszę z jedną osobą, dla której może być wartościowy. Dzięki temu będę mógł docierać do kolejnych czytelników.

Author: Dariusz Mydlarz

Cześć, nazywam się Dariusz Mydlarz i od 2012 pracuję jako programista. Tworzę w ekosystemie Javy i uwielbiam systemy backendowe. Chcę w tym miejscu pomagać Ci stawać się lepszym programista. Jeśli mogę Ci jakoś pomoc, po prostu napisz do mnie.

2 Replies to “Czym jest kontekst Springa i jak uruchamiać go w testach?

  1. „Jeśli korzystamy z obiektów zależnych musimy je dodatkowo zamockować adnotacją @MockBean. W testach z adnotacją @SpringBootTest te obiekty byłyby domyślnie stworzone w kontekśćie Springa.”

    obiekty zależne? czyli co?

    1. Cześć, chodzi o obiekty, z których korzysta dany kontroler. Czyli GreetingController korzysta z GreetingService, który trzeba oznaczyć adnotacją @MockBean. Automatycznie nie będzie on utworzony w kontekście Springa, dlatego musimy explicite poinformować o tym, że chcemy z tego obiektu korzystać.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *